plant banner

Komkommer

Cucumis sativus

light icon water icon soil icon winter icon

JAN
FEB
MAA
APR
MEI
JUN
JUL
AUG
SEP
OKT
NOV
DEC
Alles
Kweekkas
Buiten

15℃

18℃

40 CM
 

40 CM
 

Alles over komkommer

Soorten

Voor je je afvraagt waar de augurken zijn gebleven, dit is eigenlijk gewoon exact dezelfde plant maar een ander ras. Augurken zijn ingemaakte komkommers van komkommersoorten die vaak wat kleiner blijven. Komkommers die als augurk worden gekweekt hebben nu eenmaal bepaalde eigenschappen die beter zijn als augurk dan als komkommer. Vaak zijn augurken de stekelige en hele kleine komkommertjes, maar in principe zijn alle komkommers te gebruiken om in te maken als augurk (en alle augurken zijn geschikt als komkommer dus).

Het blad van de komkommer is soms lastig te onderscheiden van het blad van een meloen of kiwano. Zeker in het begin kan dat erg lastig zijn, het blad lijkt dan nog heel erg op elkaar (zie foto hierboven). Het blad lijkt tevens op het blad veel andere soorten uit de komkommerfamilie. Naarmate het blad van de komkommer wat groter wordt, is het iets makkelijker te onderscheiden. Vaak is het blad van de komkommer net een klein beetje puntiger, en dat van een meloen is vaak iets ronder van vorm. Vrijwel alle planten uit de komkommerfamilie hebben haartjes op het blad. Klein en jong blad voelt hierdoor heel erg zacht en donzig aan, wat ouder blad voelt iets meer "prikkel" achtig. Hoe noem je dat eigenlijk? Het voelt iets harder, maar nog steeds erg zacht natuurlijk. Van alle planten vind ik komkommer- of meloenenblad misschien wel het fijnste aanvoelen.

Verder zijn er ook veel verschillende komkommersoorten met unieke smaken, een uniek uiterlijk en andere unieke eigenschappen. Zo is bijvoorbeeld de komkommer "White Wonder" een heel licht gele, bijna witte komkommersoort. De plant heeft eigenlijk geen ondersteuning nodig en groeit als een soort struikje. Hoewel extra ondersteuning zelfs voor dit soort handig is, is het niet nodig om de plant te laten groeien. Er zijn komkommersoorten met en zonder stekels, maar ook mega grote of juist mini komkommertjes. Gladde komkommers, kromme komkommers en rechte komkommers. Te veel rassen om op te noemen eigenlijk, maar allemaal het proberen waard.

Gevaren

De komkommer is het meest vatbaar voor meeldauw, in het bijzonder wanneer je de plant over de grond laat kruipen. Dit is te voorkomen door de plant luchtig te houden. Bij voorkeur laat je de plant op een rek klimmen en haal je een overschot aan zijscheuten weg. De kweekkas kan je het beste open zetten op warme en vochtige dagen, zodat er ten minste wat luchtcirculatie is op de plaats waar de komkommer staat.

komkommer mozaïekvirus

Omdat de komkommer geen inheemse plant is kent deze in ons klimaat wat kwalen waar je bij inheemse planten minder of zelfs geen last van hebt. Zo kan het voorkomen dat je komkommerplant last krijgt van het beruchte mozaïekvirus. Dit is eenvoudig te herkennen, het blad krijgt een soort mozaïek patroon en vergaat langzaam. Sommige rassen zijn hier beter tegen bestand dan andere. Door raszuivere zaden te zaaien voorkom je een groot deel van de aandoeningen waar de plant in ons klimaat last van kan krijgen.

Vermeerderen

komkommer zaailing

Komkommer zal je binnen moeten voorzaaien, de plant heeft een lang en warm seizoen nodig. Na half mei pas kunnen de planten naar buiten, want onder de 15 graden celcius begint de aftakeling! Zorg dus ook binnen voor voldoende warmte. Alle komkommer-achtigen maken snel een groot wortelstelsel. Dat betekend dat je ze het beste ieder in een los potje voorzaait. Zou je dat niet doen, dan krijg je ze nog maar moeilijk uit elkaar. Zoals hieronder te zien is raken de wortels volledig met elkaar verstrengeld. Je krijgt ze dan niet meer uit elkaar zonder wortels stuk te trekken, met grote negatieve gevolgen natuurlijk. In losse potjes dus, en bij voorkeur ook wat grotere potjes. Bijvoorbeeld P7, maar eigenlijk nog liever P9 potjes.

komkommer zaailing wortels

De jonge komkommerplantjes laat je -zeker als je voorkweekt met kweekverlichting- langzaam wennen aan (sterker wordend) zonlicht, afharden dus. Laat de plantjes iedere dag iets langer in de zon staan. Het blad van de jonge plantjes is erg gevoelig voor de zon. Naarmate de plantjes groter worden kunnen zij hier steeds beter tegen. Jonge komkommerplantjes krijgen bij sterk, direct zonlicht heel snel last van zonnebrand. Het blad kleurt lichtbruin en droogt volledig uit. Dit herstelt zich niet meer en het remt de groei van de jonge plantjes enorm. Dat is heel makkelijk te voorkomen door de plantjes niet meteen vanaf dag 1 in de brandende zon te zetten.

Algemeen

Komkommers kan je het beste afharden. Laat ze langzaam wennen aan de omstandigheden buiten. Vanaf half mei kan je komkommers pas echt buiten zetten. Je kunt ze iets eerder of iets later laten wennen, maar houd het weer dus extra goed in de gaten. Zonnebrand op de blaadjes van jonge planten is makkelijk te voorkomen door de plant iets beschutter te zetten, al is het maar tijdelijk.

Komkommers maken veel hechtrankjes en zijscheuten. Ze hebben dus eigenlijk iets nodig om langs te klimmen. Je kunt een komkommerplant mooi recht laten klimmen langs een touw naar het dak van de kas. In de kas groeit een komkommer vaak het beste. Je kunt de plant ook langs een hele lange stok laten klimmen, langs een net, tegen een trellis of (beton)gaas, recht of schuin omhoog. Komkommerplanten kan je ook laten kruipen, gewoon over de grond. Dit werkt het beste bij komkommerplanten in pot, liever niet in de volle grond. Bedenk je goed dat de plant, het blad ervan maar ook de vruchten, de grond zullen raken. Daarmee wordt de kans op schimmels een stuk groter.

komkommer vruchtbeginsel

Het bestuiven van een komkommerplant is, in tegenstelling tot wat ik vroeger altijd dacht, helemaal niet nodig. Tenzij je zaden wilt oogsten, dan namelijk wel. Het bestuiven van de komkommer is vooral bedoeld om de zaden vruchtbaar te maken. Een goed bestoven bloem maakt een vrucht met harde en levensvatbare zaden. Een niet of slecht bestoven bloem maakt vruchten met vooral veel zachte en lege zaden. Dit laatste is natuurlijk lekkerder om van te eten. Niemand houd van een komkommer met stevige zaden aan de binnenkant. Mocht je een komkommer willen oogsten voor de zaden, wacht dan tot de komkommer volledig geel is gekleurd. Dan is de vrucht namelijk "rijp".

komkommer vruchtbeginsel

Je kunt vaak de verschillende komkommer rassen al een beetje onderscheiden als je het vruchtbeginsel achter de bloemetjes ziet zitten. Vergelijk de hierboven getoonde foto maar eens met de foto ervoor. Beiden zijn komkommers, het ene ras maakt wat stekelige en ruwere komkommers. Het andere ras maakt kleinere, gladde snackkomkommers. Beiden waren overigens erg lekker!

Bodem

Komkommer groeit graag op een voedzame, humusrijke bodem. Door veel compost en organisch materiaal door de bodem te mengen, maar ook over de grond rondom de plant te leggen, zorg je dat de bodem luchtig, doorlaatbaar en voedzaam blijft. Het geven van extra voeding (zie hieronder) is dan ook hard nodig. Je kunt een klein beetje brekerzand door de bodem mengen. Zelf merk ik dat dit een positief effect heeft op de doorlaatbaarheid van de bodem en de groei van de planten zelf.

Ook zal de bodem over een goede afwatering moeten beschikken. Te veel water veroorzaakt wortelrot en maakt de planten ziek, te weinig water droogt de planten uit en veroorzaakt onherstelbare schade. In een pot of bak leg je het beste op de bodem een flinke laag hydrokorrels, hiermee zorg je dat de gaten onderin de pot of bak niet verstopt raken met aarde. Water kan hierdoor goed weg uit de pot of bak. Geef de komkommer dan wel weer regelmatig water om te voorkomen dat deze uitdroogt. Zeker in de volle zon droogt de grond een stuk sneller uit.

Tot slot over de bodem: Kweek je op kleigrond? Hoe dikker de kleigrond hoe slechter de komkommerplanten zullen groeien. Extra veel brekerzand, maar zeker ook extra veel compost en organisch materiaal verhelpt dit een klein beetje. Waarschijnlijk is het beter om de komkommer in een pot of bak met een eigen grondmengsel te planten.

Bemesting

Komkommer heeft veel voeding nodig. Het is een vruchtgewas en moet dus voldoende energie krijgen om de vruchten te laten groeien. Een algemene organische meststof voor de moestuin, is hiervoor geschikt. Daarnaast is het extra verstandig om extra kalium of een kaliumrijke meststof te geven. Doe dit dan ook regelmatig, de plant heeft hier veel baat bij. Hiermee verbeter je de weerstand van de komkommer, die zeker in ons klimaat veel last kan krijgen van schimmels en ziektes. Kalium voorkomt schimmels en infecties, maar verbetert ook de weerstand hiertegen. Evenals de weerstand tegen te warme of koude temperaturen, trouwens. Regelmatig kalium geven dus!

Snoeien

Echt snoeien is niet nodig, maar een komkommer maakt wel zijscheuten. De plant kan hierdoor alle kanten uit groeien, behalve de kant die je graag wilt. Als je een netjes recht opgaande plant wilt kan je wat zijscheuten verwijderen. Dit is vooral handig als je de plant smal wilt houden in een kas met beperkte ruimte, of als je de komkommerplant langs een touwtje of lange stok omhoog laat klimmen. In principe kan je alle zijscheuten verwijderen, de vruchten groeien dan namelijk ook aan de hoofdstengel van de plant. Het beste is echter om 3-5 zijscheuten te houden, zodat op deze zijscheuten de vruchten zich kunnen ontwikkelen.

Oogsten

komkommer vrucht

Een komkommer oogst je eigenlijk niet echt "rijp" want dan zijn ze geel en vies (bitter) van smaak. Je oogst een komkommer dus liever als deze donkergroen en van een mooi formaat is. Hoe groot de komkommer hoort te worden verschilt per ras, dus kijk goed naar welk ras je hebt. Sommige rassen maken kleinere (snack)komkommers en andere rassen maken zeer lange of juist halflange maar hele dikke komkommers. Aan de hand van het ras bepaal je hoe groot de vrucht hoort te zijn als je deze gaat plukken.

oogst afbeelding

Gebruiken

Komkommer is een veelzijdige vruchtgroente. Je kunt deze altijd rauw eten, met schil en al of door de komkommer eerst te schillen. Komkommer wordt rauw ook gebruikt door de salade en is heerlijk in combinatie met rauwe paprika. Deze twee zijn voor mij onlosmakelijk verbonden met elkaar. Ook kan je komkommer op de hamburger doen of door een salade. Er zijn mensen die komkommer op de ogen doen om donkere kringen te verwijderen. Daarnaast zou komkommer ook ontstekingsremmend werken. Smaakt je komkommer erg bitter? Dan kunnen er een aantal dingen aan de hand zijn. Het meest voor de hand liggende is dat de komkommer net iets te rijp is geplukt, bijvoorbeeld wanneer deze al geel is geworden, of juist te jong en klein. Een bittere komkommer kan ook het gevolg zijn van stres bij de plant. Snoeien of het (perongeluk) vertrappen van hechtrankjes zijn een paar dingen die voor stres kunnen zorgen bij de plant. Hierdoor kan de komkommer bitter gaan smaken.

komkommers

Conserveren

Een verse en ongesneden komkommer kan je tot maximaal 2 weken in de koelkast bewaren. Rauw kan je komkommer niet invriezen maar wel als deze even kort is gekookt. Ingevroren blijft gekookte komkommer nog een jaar houdbaar.

Teeltwijze

Komkommer is een vruchtgewas. De ideale voorteelt is een bladgewas en de ideale nateelt is een wortelgewas of aardappelsoort, volgens de principes van wisselteelt. Voor de teelt van komkommers kan het beste gebruik worden gemaakt van een trellis of (schuin aflopend) hekwerk, maar je kunt een komkommer ook laten kruipen.

Komkommer kan goed worden gecombineerd met (goede buren):
Biet

Komkommer kan slecht worden gecombineerd met (slechte buren):
Aardappel

Deel deze pagina

Win een kweekkas!

Schrijf je in en maak iedere maand kans op één van de twee kweekkasjes!

kweekkas winactie

Binnen zaaien in mei

plant thumbnail

Aardbei plant icon
Fragaria

plant icon
plant icon
plant icon
plant icon

Aardbeien zijn meerjarige planten, alleen gaat na 2 jaar waarschijnlijk de opbrengst achteruit. De kans op schimmels en ziektes wordt groter naarmate de aardbeienplantjes ouder worden. Je kunt ze in principe zo lang laten staan als je wilt, tot ze niet meer op komen en zijn overleden. Voor de beste resultaten plant je iedere 2 jaar of zelfs ieder jaar nieuwe aardbeienplantjes. Aardbeienplanten kunnen verschrikkelijk veel uitlopers maken. Hoe meer uitlopers een aardbeienplant maakt, hoe minder energie de plant over heeft voor de aanmaak en groei van de aardbeien zelf. De plant doet nu eenmaal wat deze hoort te doen: zich op de makkelijkste en snelste manier voortplanten. Het is geen vereiste, maar voor meer (en grotere) aardbeien kan je de uitlopers het beste verwijderen. Aan het einde van het jaar, als de meeste vruchten van de plant af zijn, kan je een paar uitlopers laten zitten die je opkweekt tot nieuwe planten voor volgend jaar. Kies dan de planten die het meest productief zijn geweest.

Aardbeien zet je het liefste in de volle zon en geef je regelmatig water. Op droge grond, zeker in de zomer, gaan de planten bijna direct slap hangen. Kies dus voor een plekje waar veel zonlicht komt, maar als het kan waar alléén de bodem schaduw heeft. Door stro rondom de planten te leggen voorkom je het uitdrogen van de bodem, maar je voorkomt ook dat de vruchten de grond raken en worden opgegeten door beestjes uit de bodem. Een bijkomend voordeel is dat stro vergaat na verloop van tijd. Het wordt compost waarmee de bodem tegelijk wordt verrijkt. Als alternatief kan je ook een gronddoek gebruiken waarmee je de volledige bodem bedekt, op een paar gaten na waar de planten staan. Het grote voordeel hiervan is dat zelfs uitlopers geen kans meer maken. Deze raken de grond niet en de planten zullen dus niet gaan woekeren. Het is alleen nog wel nodig om ze met de hand te verwijderen natuurlijk.

aardbei uitlopers

Vooral de bosaardbei is de koning der uitlopers. Het verwijderen ervan is bij dit soort aardbei bijna onbegonnen werk, maar dit maakt de bosaardbei wel een zeer geschikte bodembedekker. Slechts een paar plantjes kunnen binnen één zomer meerdere vierkante meters bedekken. Je komt er alleen wel weer moeilijk vanaf, dus bedenk je altijd goed waar je ze plant en dat dit zo goed als permanent is. Bosaardbeitjes zijn leuk om eens uit te planten op lege plekjes waarvan je niet weet wat je ermee moet doen. Dat ene vergeten hoekje in de moestuin waar best veel schaduw is, bijvoorbeeld. Bosaardbeitjes groeien ook erg goed in de halfschaduw, maar als je ze kweekt voor de vruchtjes om te eten dan kan je ze het beste in de volle zon zetten. Bosaardbeitjes hebben nog minder verzorging nodig dan gewone aardbeien.

Lees meer...

Buiten zaaien in mei

In kas planten in mei

plant thumbnail

Tomaat plant icon
Solanum lycopersicum

plant icon
plant icon
plant icon
plant icon

De tomaat is zeker niet de makkelijkste plant om te kweken, want het is geen onderhoudsarme plant. Het blijft ieder jaar wel een leuke uitdaging natuurlijk. De makkelijkst te kweken tomaat is de cherrytomaat, ook wel kerstomaat genoemd. Deze is vaak beter bestand tegen het weer hier en hoef je niet te dieven (het verwijderen van zijscheuten). Vleestomaten en andere soorten zijn iets lastiger. Bij tomaten moet je echt zorgen voor consistentie in de omgeving. Tuurlijk, temperaturen kunnen schommelen, maar houd de bodem het liefst constant licht vochtig en de omgeving zo rond dezelfde temperatuur. Grote wisselingen werken aandoeningen in de hand, tomaten zijn gevoelig voor fasciatie en schimmelziektes zoals neusrot.

Tomatenplanten groeien eigenlijk alleen goed in de volle zon. De plant zelf zal misschien wel groeien, maar altijd iets minder als deze niet zo veel zonlicht krijgt. Maar het belangrijkste van alles is dat de vruchten niet (goed of snel genoeg) kunnen afrijpen als de plant onvoldoende zonlicht krijgt. Dan heb je aan het einde van de jaar een tros tomaten die niet rood wil worden, om maar een voorbeeld te noemen. Dit houd je altijd, want de herfst komt vroeg of laat, maar met voldoende zonlicht kan je vaak net die 2 trossen extra oogsten omdat de tomaten sneller afrijpen.

Je kweekt een tomatenplant het beste in een kweekkas met voldoende ruimte, maar vergis je niet. Ook in de buitenlucht is het kweken van tomaten namelijk heel goed te doen! Houd er rekening mee dat je de planten bij (hevige) regenval even onder een afdakje zet als je ze in de buitenlucht kweekt. Te veel water in de bodem werkt neusrot in de hand. Ook zal je bijna alle tomatenplanten moeten opbinden langs een stevige (bamboe)stok of draad naar het dak van de kas. Je wil natuurlijk niet dat de planten afbreken als je er tegenaan loopt, als het waait, of als de tomaten die aan een tak hangen te zwaar worden. En dit laatste brengt mij bij het volgende:

tomaat dieven

Tomatenplanten maken in iedere bladoksel ook zijscheuten. Deze noemen we "dieven" en zijn goed te zien op de foto hierboven. Dieven is bij alle tomaten belangrijk, met uitzondering van kerstomaten. Niet verplicht, maar eigenlijk toch wel een beetje noodzakelijk. Tomatenplanten maken veel zijscheuten, in iedere bladoksel komt weer een nieuwe zijtak te zitten. Deze zijtakken breken makkelijker af omdat deze niet verticaal omhoog groeien maar zijlinks, waardoor het gewicht vol op de tak komt te zitten. Bovendien kan je één rechte hoofdstam makkelijk langs een stok of draad leiden, maar al die kleine zijtakken niet. Ze zijn dus kwetsbaar en kosten de plant alleen maar energie, die de plant beter kan gebruiken voor het maken van tomaten die wel blijven zitten.

tomaat bloemknoppen

Dan nog de bestuiving, want tomatenplanten zal je met de hand moeten bestuiven. Gelukkig hoef je niet langs ieder bloemetje te gaan, maar het is wel iets om rekening mee te houden. De meeste rassen tomaten maken gesloten bloemen, wat betekend dat er geen insecten bij kunnen komen. In het wild worden de planten bestoven door de wind, waardoor stuifmeel binnen in de bloem, intern zeg maar, wordt overgebracht. Zonder wind (in een kweekkas) en zonder dat insecten erbij kunnen, wordt de bestuiving erg lastig. Tik daarom een aantal keer stevig (maar wel voorzichtig) tegen de stam van de plant. Zo veroorzaak je trillingen waardoor de plant zichzelf bestuift. Je kan de plant ook zachtjes heen en weer schudden, uiteraard ook voorzichtig.

vleestomaat groot

Tomatenplanten, zeker de grotere soorten zoals vleestomaten, krijgen vaak last van fasciatie. Een verschijnsel waarbij vergroeiingen en misvormingen van bloemen, takken en vruchten ontstaan. Niets om je zorgen over te maken, het levert leuke resultaten op. Soms krijg je hele grote tomaten die met elkaar vergroeid zijn, meestal vanuit evengoed vergroeide bloemen die je al snel kunt herkennen, waardoor je een soort "tweeling" tomaat krijgt. Je kan ze het beste toch verwijderen, want dit soort vergroeide vruchten lopen een verhoogd risico op schimmels. Dat is zonde, want ze kosten de plant veel energie die beter gebruikt kan worden voor de vruchten die wel goed blijven.

tomaat fasciatie vrucht

Hier heb ik nog een voorbeeld van fasciatie bij de bloemen van tomatenplanten (zie de foto hieronder). Als je dit ziet bij de bloemen van je tomatenplant dan krijg je bijna altijd een vrucht met fasciatie zoals vergroeiing met elkaar. De bloem op de foto zijn eigenlijk twee bloemen die helemaal met elkaar vergroeid zijn geraakt. De plant in kwestie was een vleestomaat, bij de gewone tomaten komt dit een stuk minder voor (maar nog steeds wel af en toe).

tomaat fasciatie bloem

Lees meer...

plant thumbnail

Kiwano plant icon
Cucumis metuliferus

plant icon
plant icon
plant icon
plant icon

kiwano vruchtbeginsel

Kiwano maakt mannelijke en vrouwelijke bloemen aan de zelfde plant, en is dus eenhuizig en eenslachtig. Door het stuifmeel van de mannelijke bloemen over te brengen op de vrouwelijke bloemen, help je kiwano een handje bij de bestuiving. Ècht nodig is dat vaak niet, maar het kan helpen omdat bij een hoge luchtvochtigheid -net als bij
aubergines- het stuifmeel niet goed kan "stuiven". Het blijft als het ware plakken waardoor de bestuiving niet optimaal is. Bestuiven dat kan je doen met een kwastje of wattenstaafje, maar je kunt ook de mannelijke bloem plukken en daar ongeveer 3-5 vrouwelijke bloemen mee bestuiven.

hechtrankjes kiwano

Kiwano heeft iets nodig om tegenop te klimmen, zoals een hekwerk of betongaas, een grof net, al dan niet langs een muur (op het zuiden). Het is namelijk al snel te zien aan de plant, dat deze hechtrankjes maakt die ergens omheen willen draaien. De plant wil zich ergens aan vastklampen en is daar nogal obsessief over. Nadat het eerste hechtrankje begint te groeien schieten de hechtrankjes al snel aan alle kanten de plant uit. Het in toom houden van de kiwano is erg lastig. Mocht het lastig zijn om voldoende ruimte te vinden langs een hekwerk of iets dergelijks, dan kan je de plant ook goed laten kruipen.

Zelf heb ik kiwano eens op het balkon gekweekt, op het zuiden in de bloedhitte en tijdens één van de warmste en droogste zomers. Dat ging bijzonder goed! Met name het droge en warme weer hebben ontzettend geholpen. Enkele pogingen in een kweekkas waren -hoewel evengoed succesvol- toch een stuk minder goed uitgepakt als je kijkt naar de opbrengst. In de buitenlucht moet je het ècht treffen met het weer en hopen op een droge zomer. In dat geval kan de plant soms zelfs een beetje overmatig vruchten gaan produceren. Het beste laat je er een aantal zitten, maar dun je de vruchten een beetje uit als de productie van de plant excessief wordt.

kiwano productief

Lees meer...

plant thumbnail

Pepino plant icon
Solanum muricatum

plant icon
plant icon
plant icon
plant icon

Pepino, die ook wel "meloenpeer" wordt genoemd, is een vruchtgewas dat veel behoefte heeft aan warmte en zonlicht. Hoewel de plant bij minder zonlicht toch aardig zal groeien, is de volle zon nodig voor het vormen van de vruchten die de plant maakt. De meloenpeer of pepino wordt ook vaak als sierplant gehouden, gewoon binnenshuis. Het is eigenlijk een meerjarige plant. Als je pepino op de juiste manier weet te overwinteren, kan deze volgend jaar verder groeien. Kies hiervoor in de winter een warme, zeker vorstvrije en lichte plek uit. Een vensterbank op het zuiden of een verwarmde serre zijn ideaal.

Pepino heeft een zeer lang seizoen nodig. Je zaait de plant al heel vroeg in het jaar, het liefste in januari of februari al. Later kan ook, maar hiermee duurt het langer voor (en wordt het onzekerder of) je vruchten krijgt. Vanaf half juni kan het plantje buiten staan, vanaf half mei kan dat al in de kas. Doe het ook zeker niet eerder, vorst maar óók wat lagere temperaturen zijn een grote boosdoener. De vruchten van pepino hebben heel lang nodig om te groeien en rijpen. Als het buiten of in de kas te koud wordt zal je de plant binnen moeten zetten. Daar rijpen de vruchten verder af. Soms is dat pas in december en het kan bij uitzondering zelfs in januari volgend jaar zijn. Vanaf het opkomen van de zaden duurt het ongeveer 9 maanden voor de vruchten van de pepino rijp zijn.

Heb je al meerdere jaren een pepino staan die het erg goed doet? Dan kan je deze makkelijk vermeerderen door kopstekken te nemen. De groeipunten zijn goed levensvatbaar en wortelen makkelijk. Dat is als de plant eenmaal goed groeit, niet in een vroeg stadium. Te vroeg zou zijn in de zomer van het eerste groei-jaar van de plant. Takken die je op dat moment verwijderd kan de plant eigenlijk niet missen. Stekjes maken is vooral vanaf het tweede jaar heel erg makkelijk.

Lees meer...

Buiten planten in mei

plant thumbnail

Meloen plant icon
Cucumis melo

plant icon
plant icon
plant icon
plant icon

Meloenen hebben als eerste veel warmte nodig, en veel zonlicht natuurlijk. Zoals hierboven genoemd, en ik benadruk het nog maar even, zijn meloenen net als komkommers gevoelig voor zonnebrand. De jonge plantjes kan je beter eerst afharden (lees hierboven bij het kopje "ontkiemen"). Meloenen staat graag op een plekje in de volle zon. Meestal staat de kas wel in de volle zon, maar wie het buiten de kas probeert kiest het beste de meest zonnige en warme plek in de tuin uit. In een (hele ruime) pot, in de buurt van een muur en op een terras (tegels) wordt de grond veel warmer dan ergens in de open grond.

Eenmaal uitgeplant hebben meloenen iets nodig om langs omhoog te klimmen. De steeltjes van de meloenen kunnen knappen als de vrucht te zwaar wordt, de meloenen kunnen stukvallen en de hele plant stuktrekken in hun val naar beneden. Meloenen kweek je dus liever schuin omhoog, langs een schuin hekwerk, betongaas, trellis, een schuin muurtje of wat dan ook. Ergens waar je de meloenen kunt vastbinden of waar je de vruchten op kunt leggen ter ondersteuning. Je kunt meloenen ook -net als komkommers- laten kruipen maar dit werkt schimmels in de hand, met name wanneer het blad en de vruchten de vochtige bodem raken.

In tegenstelling tot komkommers, hebben meloenen wel een goede (handmatige) bestuiving nodig. Vrouwelijke bloemen (met vruchtbeginsel) die niet zijn bestoven, zullen van de plant vallen. Deze bloemen hebben geen nut meer en de plant verwerpt ze, om energie naar andere bloemen te laten gaan. Je bestuift een meloen door het stuifmeel van de mannelijke bloemen over te brengen op de vrouwelijke bloemen. De vrouwelijke bloemen zijn te herkennen aan het kleine, ronde of ovaalronde (vaak harige) vruchtbeginsel achter de bloem. De mannelijke bloemen hebben dat niet. Je kunt een mannelijke bloem plukken en daarmee tot 3-5 vrouwelijke bloemen bestuiven door de bloemen tegen elkaar te drukken (uiteraard wel zachtjes). Je kunt ook een wattenstaafje of kwastje gebruiken om het stuifmeel over te brengen.

meloen vruchtbeginsel

Lees meer...

Oogsten in mei

Snoeien in mei

Nieuw toegevoegde planten

footer wave afbeelding